Myggbukta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Myggbukta
Ilustracja
Myggbukta, 2003
Państwo  Dania
Terytorium zależne  Grenlandia
Data założenia 1922
Położenie na mapie Grenlandii
Mapa konturowa Grenlandii, po prawej znajduje się punkt z opisem „Myggbukta”
Ziemia73°29′28″N 21°32′26″W/73,491111 -21,540556
Strona internetowa
Portal Dania

Myggbukta (tłum. zatoka komarów) – norweska stacja radiowa i meteorologiczna oraz baza traperska na wschodnim wybrzeżu Grenlandii funkcjonująca z przerwami w latach 1922–1959; odrestaurowana służy jako schronisko dla turystów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stacja została założona w zatoce Myggbukta w 1922 roku na potrzeby Instytutu Geofizycznego z Tromsø[1]. Została nazwana przez założyciela – kapitana Johana A. Olsena – a jej nazwa nawiązuje do nazwy zatoki Myggbukta nadanej przez norweskich wielorybników z uwagi na występującą tu ogromną liczbę komarów[2].

Myggbukta była pierwszą stacją na Grenlandii[1]. Była to stacja radiowa i meteorologiczna, a zarazem baza traperska[1]. W 1924 roku została wyremontowana przez norweskiego polarnika Gunnara Isachsena (1868–1939)[2]. W 1926 roku przebywała tu wyprawa Foldvika[2].

Stacja powstała na fali norweskiej polityki kolonizacji wschodniego wybrzeża Grenlandii w odpowiedzi na roszczenia Danii do całej wyspy[3]. Zarówno Norwegia, jak i Dania podjęły działania na rzecz nabycia praw do wschodniego wybrzeża Grenlandii poprzez organizowanie wypraw badawczych oraz zakładanie stacji meteorologicznych[3].

W 1929 roku w Norwegii powstała firma Arktisk Næringsdrift, która przy wsparciu rządu norweskiego prowadziła stację i zajmowała się norweskimi traperami[1][4].

27 czerwca 1931 roku Hallvard Devold (1898–1957), norweski traper, który podjął się prywatnej okupacji dużej części niezamieszkanej wschodniej Grenlandii, wywiesił na stacji norweską flagę i ogłosił, że tereny pomiędzy 71°30′N a 75°40′N – Ziemia Eryka Rudego – należą do Norwegii[5]. Rząd norweski zdecydował się na aneksję tego obszaru 10 lipca 1931 roku[3]. Dania natychmiast podała Norwegię do Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze i wygrała sprawę[6]. Norwegia zakończyła okupację 5 kwietnia 1933 roku[6]. Jednak przez cały czas wysyłała statki z zaopatrzeniem dla stacji i norweskich traperów[7].

W 1932–1933 stacja wraz z drugą stacją norweską Jonsbu brała udział w Międzynarodowym Roku Polarnym[8]. W latach 1936–1938 stacja była bazą dla wypraw ornitologicznych Edwarda i Charlesa Birdów oraz Petersa Bugta[9]. We wrześniu 1940 roku aparatura radiowa stacji została zniszczona przez łódź patrolową „Fridtjofnansen”, a jej budynek niszczał w okresie wojennym[2]. Stacja została odbudowana latem 1946 roku[2].

Stacja działała w latach 1922–1923, 1926–1940 i 1946–1959[1]. Została zamknięta w 1959 roku[10], kiedy Norwegia zakończyła dotowanie jej działalności[2]. Stacja została odrestaurowana i służy jako schronisko dla turystów[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]